De dagelijkse praktijk

Ontwikkeling peilen, hoe staat de vlag ervoor in een land. Tja, … daar heb je allerlei wetenschappelijke onderzoeken naar en vele theorieën over. Ikzelf meet het geheel aan wat ik zoal op straat zie gebeuren. De gedragingen in het dagelijks leven zie je eigenlijk toch wel terug in het verkeer en vice versa.

Natuurlijk geldt dit ook voor Nederland, waar alles soepel verloopt en de wegen perfect onderhouden zijn. Ook dan zie je af en toe dat balsturige, ff niet volgens de regels willen. In Holland zie je soms asociale weggebruikers die je in opperste verbazing kunnen brengen. Het is nergens perfect! Toch vind ik het gewoon even leuk om op een rijtje te zetten hoe het verkeer hier overeenkomt met gedragingen die je ook in het dagelijks leven ziet. Dus het recht van de sterkste, de enorme hiërarchie die hier heerst, de kracht van de brutaliteit, de corruptie en dan die onnadenkendheid of desinteresse ten opzichte van het milieu, de nalatigheid ten opzichte van dierenleed en al dat soort dingen.

Hier in Benin is er weinig asfalt en als het er al is dan ontbreken de kraters niet in de weg. Verder is in de steden slechts een deel van de straten geplaveid, maar het grootste deel van het land heeft gewoon zandwegen en pistes. Toch presteren mensen het om met 120 Km per uur (of meer) elkaar in te halen – zelfs op plaatsen waar je geen zicht heb op de toekomst – dus in bochten of op heuvels waar je niet kunt zien of er ook een tegenligger aankomt. Insh’Allah.

Op gehoor rijden. Kijk niet links, niet rechts, niet achterom, maar schiet wel onverwachts naar de andere kant van de weg als je een bekende wilt begroeten. Degene die jou dan onverhoopt aanrijdt wél verantwoordelijk houden. Dus die ander moet dan vooral veel kabaal maken, toeteren om toch iedereen maar te waarschuwen dat hij eraan komt.

Hoe groter het voertuig hoe meer rechten. Wat bij invoegen betekent: gewoon je recht opeisen als je groter bent. Echter ook dat je voorrang moet geven – terecht of niet – als je klein, kleiner, kleinst bent. Tenzij je heel brutaal bent, dan heb je de halve wereld, dus ook vaak voorrang.

Nimmer stoppen voor dieren, hadden ze maar geen dier moeten worden. Wel je voertuig beschermen met grote bullbars tegen diezelfde beesten die toch echt noodgedwongen over de weg lopen om ergens een kostje bij elkaar te scharrelen. De manier waarop de dieren vervoerd worden. Kippen, varkens, geiten hangen aan hun poten – op de kop – aan het dak van de taxi-brousse of liggen op een schaal vastgebonden achter op de fiets of motor, urenlang in de brandende zon.

Jongens van 12 – 14 jaar oud rijden op een moto van 125 CC. Heel stoer hun opkomend man zijn tonen door iets te besturen wat zij nauwelijks in bedwang kunnen houden. Geen mens houdt ze tegen. Mannen piesen op de hoeken van de straat en het liefst tegen muren van huizen en terreinafscheidingen.

Kinderen lopen af en aan met hun handeltje waarmee ze op jonge leeftijd al op pad worden gestuurd. Gehandicapten en bedelaars bij ieder stoplicht, kleintjes die de hele dag een blinde opa of oma op sleeptouw hebben om zo wat geld te verdienen.

Politie en andere wegwerkers houden je aan om je papieren te controleren, te zien of de voertuigen wel in goede staat zijn en geen gevaar vormen voor andere weggebruikers. En daar doorheen komen lukt een ieder en elk voertuig, maar dat gaat maar op een manier…

Plastic en rotzooi waar je maar kijkt. Iedere morgen het stukje zand voor je huis aanvegen en alle afval op een hoopje ergens op de hoek van de straat deponeren, vanwaar het gedurende de dag weer verspreid wordt naar overal en nergens. Van datzelfde afval stookt men vuurtjes waarvan de geur je doet twijfelen of je daar wel langs moet lopen.

De luchtvervuiling, onder andere veroorzaakt door te oude, slecht onderhouden, te zwaar beladen vrachtauto’s en de vele 2-takt motors. Als je ziet welk een roetaanslag dit dagelijks op je ramen achterlaat dan vraag je je af hoe je longen er ondertussen uitzien.

En dan als het geregend heeft… Geen riool dus ook geen waterafvoer. Geen rubber laarzen, wel alle denkbare beestjes en virussen die eerder zijn afgegeven door urine of erger en zich een weg banen op zoek naar een makkelijke prooi. Mens noch dier zijn veilig onder deze omstandigheden.

En toch…

 Je ziet dingen veranderen. Moderne huishoudens in Cotonou maken inmiddels gebruik van een vuilnisophaaldienst. Iedere week komen er een paar mannen met een ‘push-push’, een duwkarretje, langs lopen om bepaalde bakken te legen. Wegen die aangelegd worden krijgen nu over het algemeen ook een afwateringssysteem. Steeds meer kinderen gaan naar school, sommige mensen ergeren zich aan andere weggebruikers die ‘zich niet houden aan de verkeersregels’. Steeds meer motorrijders dragen een helm en meer en meer mensen raken doordrongen van het feit dat deelname aan het verkeer ook betekent respect hebben voor andere weggebruikers en soms gewoon een keertje aardig en beleefd zijn en de ander in laten voegen. We zijn op de goede weg.

Posted in Benin, Marjan Kroone in Benin, Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments

Aanvaarding

Vandaag 11 mei 2011 en al drie dagen wachtend op internet verbinding denk ik;             Nee, geduld is niet het enige dat wat je moet hebben om in Afrika wat te bereiken.          Ook met de combinatie van geduld en doorzettingsvermogen kom je er niet.                     

Je moet jezelf veel laten welgevallen, naast je neer leggen, aanvaarden. Dus zeg ik tegen mezelf: Marjan Kroone, wil je een beetje een leuk leven hebben? AANVAARD

Je kunt de wereld niet in je eentje veranderen, ook niet met een groep gelijkgestemde zielen.                                                                                                                                                  Je kunt mensen niet vlugger laten lopen.                                                                                 Geen infrastructuur verbeteren in een land waar dat zoo nodig is.                                     Geen 6 internet abonnementen nemen, als er drie al niet werken…                                   Want wie garandeert die andere drie?                                                                                           Ik aanvaard.

Na bijna zeven jaar keihard buffelen zijn we daar aangekomen waar ik na vier jaar gehoopt had te zijn. Maar dan denk ik aan de halfvolle fles…                                                                    Ik aanvaard.

Mijn lijf wil steeds minder, er is steeds vaker een ‘Bad Body Day’ (BBD).                        Leren leven met dit soort chronische ongemakken, er een andere weg in vinden.                 Ik aanvaard.

En natuurlijk kun je dingen naar je hand zetten, kun je het leven een bepaalde vorm geven. Maar in dat ‘zelfbeschikkingsrecht’, in die euforie van ‘dat heb ik toch maar ff geflikt’ zitten veel momenten van onmacht, pijn, eenzaamheid, onbegrepenheid en verdriet.                       Ik aanvaard.

Het bereikte is te danken aan het harde werken en heel veel doorzettingsvermogen. Maar ook het geluk van op het juiste moment op de juiste plaats zijn, waar heeft je wieg gestaan?Wie stond er naast je om je te steunen?                                                                                       Wat heb je van huis uit meegekregen, hoe steekt je karakter in elkaar?                               Welke weg ben je ingeslagen op een van de vele kruispunten in het leven?                       Welke keuzes heb je gemaakt en wat waren de positieve en negatieve consequenties daarvan?                                                                                                                                             Ik aanvaard.

Met de extreme verschillen tussen arm en rijk heb ik ondertussen leren leven. Ik kan het prima accepteren dat in Benin de dingen bijna nooit gaan zoals gepland. Alles duurt langer, we hebben hier naast de ‘gewone’ tegenslagen ook te maken met de onverwachte visites van ziekte en de dood. Daarnaast moet je in Afrika ergens bij horen om te kunnen overleven en dat maakt bepaalde groepen automatisch rivalen van elkaar. Als individualistische Nederlander is dat iets wat ik soms niet begrijp, maar…                                Ik aanvaard.

Met de onderlinge discriminatie hier in Benin kan en zal ik me niet bemoeien. Zoals men in Europa vooroordelen heeft ten opzichte van bepaalde bevolkingsgroepen, zo heeft men dat ook hier. Niets is de mens vreemd en het enige wat ik ertegen kan doen is een voorbeeld zijn, ondanks de discriminatie tegen anderen en mijzelf, als blanke ‘bezoeker’.                      Ik aanvaard.

De vooroordelen uit Nederland. Men vergeet weleens dat onze Stichting uitsluitend uit vrijwilligers bestaat, zowel in Nederland als in Benin. Dit betekent dat plezier in het werk en respect voor je inzet in feite je salaris zijn, de eerste vereisten om het vol te kunnen houden. Ieder helpt naar zijn vermogen en meer dan dat vaak.                                              We pretenderen niet de wijsheid in pacht te hebben, staan voor iedere discussie open. Maar soms zijn er mensen die via verkeerde kanalen (internet), of nog erger, via derden, kritiek uiten of dingen verdraaien omdat zij aan een half woord genoeg denken te hebben terwijl het geheel niet eens bekeken, beluisterd, laat staan begrepen wordt. Hoewel dit slechts een enkeling betreft, heeft het mijn gemoedstoestand soms geen goed gedaan. En toch… om dit soort situaties geen invloed op mijn leven, op mijn werk te laten krijgen…     Ik aanvaard.

Balans opmakend geloof ik nog steeds in ons werk en een betere toekomst voor een ieder, ook de mensen hier. Jacques Brel schreef een prachtige tekst welke mij ‘t vertrouwen geeft in nieuwe energieën die weer zullen komen.

Want, uit een vulkaan die is uitgeblust,                                                                                         breekt zich na wat rust toch het vuur weer baan,                                                                     en op oude grond ziet men vaak het graan                                                                              heel wat hoger staan  dan op verse grond.                                                                                 

Ik aanvaard.

Posted in Benin, Marjan Kroone in Benin, Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments